Është shqetësuese dhe e dhimbshme që në pothuajse asnjë program elektoral në Kosovë nuk flitet seriozisht për fëmijët me autizëm dhe familjet e tyre.
Në kohën kur jozyrtarisht përmenden mbi 50 mijë fëmijë në spektrin autik, politika vazhdon të heshtë sikur ky realitet nuk ekziston.
Asnjë kandidat nuk del të flasë për:
mungesën e qendrave të specializuara,
mungesën e terapive të përballueshme,
lodhjen emocionale e financiare të prindërve,
integrimin në shkolla,
apo mbështetjen institucionale që këto familje meritojnë.
Ndërkohë, mijëra familje po përballen çdo muaj me shpenzime enorme për terapi, trajtime dhe kujdes të vazhdueshëm.
Vetëm një terapi minimale mujore mund të kushtojë qindra euro, ndërsa shumë prindër detyrohen të heqin dorë nga puna për t’u kujdesur për fëmijët e tyre.
Kjo nuk është çështje politike. Kjo është çështje njerëzore, kombëtare dhe morale.
Një shtet matet nga mënyra se si kujdeset për më të ndjeshmit.
E fëmijët me autizëm nuk kanë nevojë për mëshirë — kanë nevojë për përkrahje, trajtim dinjitoz dhe politika konkrete.
Është koha që:
autizmi të trajtohet si prioritet kombëtar,
të ndërtohen më shumë qendra profesionale,
të subvencionohen terapitë,
të trajnohen mësimdhënësit,
dhe familjet të mos ndihen të vetmuara në këtë betejë.
Sepse çdo fëmijë meriton një shans. Dhe çdo heshtje ndaj tyre është dështim i shoqërisë sonë.
HESHTJA NDAJ FËMIJËVE ME AUTIZËM ËSHTË HESHTJE NDAJ NJË PJESE TË ARDHMES SONË
Është shqetësuese dhe e dhimbshme që në pothuajse asnjë program elektoral në Kosovë nuk flitet seriozisht për fëmijët me autizëm dhe familjet e tyre.
Në kohën kur jozyrtarisht përmenden mbi 50 mijë fëmijë në spektrin autik, politika vazhdon të heshtë sikur ky realitet nuk ekziston.
Asnjë kandidat nuk del të flasë për:
mungesën e qendrave të specializuara,
mungesën e terapive të përballueshme,
lodhjen emocionale e financiare të prindërve,
integrimin në shkolla,
apo mbështetjen institucionale që këto familje meritojnë.
Ndërkohë, mijëra familje po përballen çdo muaj me shpenzime enorme për terapi, trajtime dhe kujdes të vazhdueshëm. Vetëm një terapi minimale mujore mund të kushtojë qindra euro, ndërsa shumë prindër detyrohen të heqin dorë nga puna për t’u kujdesur për fëmijët e tyre.
Kjo nuk është çështje politike. Kjo është çështje njerëzore, kombëtare dhe morale.
Një shtet matet nga mënyra se si kujdeset për më të ndjeshmit. E fëmijët me autizëm nuk kanë nevojë për mëshirë — kanë nevojë për përkrahje, trajtim dinjitoz dhe politika konkrete.
Është koha që:
autizmi të trajtohet si prioritet kombëtar,
të ndërtohen më shumë qendra profesionale,
të subvencionohen terapitë,
të trajnohen mësimdhënësit,
dhe familjet të mos ndihen të vetmuara në këtë betejë.
Sepse çdo fëmijë meriton një shans. Dhe çdo heshtje ndaj tyre është dështim i shoqërisë sonë.
#Qendra për Autizëm ‘Spektri’ në Gjakovë.
