Ka emra që historia i shkruan me gjak, sakrificë dhe nder. Njëri ndër ta është Azem Veseli – ish komandant i Brigadës 133 “Adrian Krasniqi”, një nga ata burra që në kohët më të errëta të Kosovës nuk pyetën për jetën, por u rreshtuan në vijën e parë për liri.
Sot, padrejtësisht, emri i tij po përballet me akuza të pabaza. Por e vërteta nuk zbehet nga baltosja, dhe as nuk rrëzohet nga zhurma e atyre që duan ta njollosin të kaluarën tonë çlirimtare.
Azem Veseli nuk ishte thjesht një komandant. Ai ishte simbol i qëndresës, i organizimit dhe i besimit në një Kosovë të lirë.
Nën udhëheqjen e tij, Brigada 133 “Adrian Krasniqi” u bë shtyllë e fortë e luftës së UÇK-së, duke mbrojtur popullin dhe duke i dhënë kuptim sakrificës së shumë dëshmorëve.
Në kohën kur plumbat flisnin dhe frika përhapej në çdo cep, ai zgjodhi guximin. Në kohën kur shumë heshtnin, ai veproi. Dhe sot, kur duhet të nderohet, ai po përballet me padrejtësi.
Por historia nuk harrohet. As sakrifica nuk tjetërsohet.
Ata që luftuan për liri nuk mund të gjykohen me standarde të shtrembëruara, as të barazohen me ata që sollën dhunë mbi këtë vend. Është obligim moral dhe kombëtar që të mbrohen vlerat e luftës çlirimtare dhe të ruhet dinjiteti i atyre që dhanë gjithçka për këtë tokë.
Azem Veseli sot nuk ka nevojë vetëm për mbrojtje ligjore – ai ka nevojë për zërin e së vërtetës. Sepse drejtësia e vonuar është padrejtësi, por e vërteta, sado që të vonohet, gjithmonë del në dritë.
Dhe kur të shkruhet historia, emri i tij nuk do të qëndrojë në hijen e akuzave të rreme, por në dritën e një lufte të drejtë – për liri, për dinjitet, për Kosovën.
Shkruan ish- ushtari i tij P.S
